23 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Książki 2017. Co warto wiedzieć?
23 kwietnia świętują autorzy, wydawnictwa, księgarnie… ale przede wszystkim, czytelnicy. To największe takie wydarzenie obchodzone tego samego dnia w ponad 100 krajach na całym świecie i doskonała okazja do podejmowania różnych inicjatyw promujących literaturę. Nie bez przyczyny Światowy Dzień Książki połączony jest z ochroną praw autorskich. To poważny problem i – jak się okazuje – znany od dawna, o wiele dłużej niż mogłoby się wydawać. Pierwsza międzynarodowa konwencja dotycząca ochrony autorskich praw zarówno dzieł literackich jak i artystycznych odbyła się w 1886 roku. Niewiele udało się wówczas ustalić, możliwość zastrzeżenia praw do własności intelektualnej – poprzez znak copyright © – pojawiła się dopiero w 1957 roku. Polska do Powszechnej konwencji o prawie autorskim dołączyła 24 lipca 1971 roku. Dlaczego 23 kwietnia? Jeżeli kiedyś zastanawialiście się, dlaczego to właśnie wtedy obchodzimy Światowy Dzień Książki, wyjaśniamy – ta data nie jest przypadkowa. 23 kwietnia to dzień patrona Katalonii – św. Jerzego. Tego dnia kobiety otrzymywały czerwoną różę, symbolizującą krew smoka, którego według legendy pokonał św. Jerzy. Z czasem kobiety zaczęły odwzajemniać się panom prezentami w postaci książek. Fakt ten wykorzystał miejscowy wydawca Vicent Clavel Andrés, który w 1926 roku zainicjował obchody Dnia Książki. Gdy w 1995 roku UNESCO ogłosiło Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich (właśnie na wniosek rządu Hiszpanii), w oczywisty sposób pozostawiono datę nawiązującą do hiszpańskich obchodów. – Wydawała się ona odpowiednia także dlatego, że umożliwiała oddanie hołdu dwóm wybitnym pisarzom – Williamowi Szekspirowi i Miguelowi de Cervantesowi, którym przypisano ten dzień jako datę śmierci (choć Cervantes tak naprawdę zmarł dzień wcześniej, 22 kwietnia) – wyjaśnia Michał Goszczyński z księgarni Gandalf. Wielka Brytania i Irlandia postanowiły jednak przesunąć obchody tak, by wypadały w trakcie szkolnego semestru. Dlatego te dwa kraje świętują Światowy Dzień Książki nieco wcześniej – w pierwszy czwartek marca. Światowa Stolica Książki Sukces międzynarodowego dnia utworzonego przez UNESCO okazał się tak wielki, że pomysłodawcy postanowili pójść o krok dalej i stworzyli instytucję Światowej Stolicy Książki. Tytuł ten jest przyznawany co roku, jako wyróżnienie dla najlepszego programu promującego książki i czytelnictwo, przygotowanego przez dane miasto. Pierwszą w historii Światową Stolicą Książki był Madryt (Światową Stolicą Książki został 23 kwietnia 2001 roku). W ubiegłym roku ten zaszczyt przypadł Wrocławiowi, który honorową funkcję będzie pełnił do 23 kwietnia 2017 r. Kto otrzyma tytuł jako następny? Przekonamy się już wkrótce.
żródło: http://www.polskatimes.pl
EŻ
Czytelnictwo Polaków 2016 – raport Biblioteki Narodowej
Znamy już najnowsze wyniki badań czytelnictwa Biblioteki Narodowej. Jak wynika z raportu, w 2016 r. jakąkolwiek książkę przeczytało 37% Polaków w wieku co najmniej piętnastu lat, a 10% czytało 7 lub więcej pozycji.
W kontekście badań prowadzonych w poprzednich latach można mówić o stabilizacji czytania lub – biorąc pod uwagę większość społeczeństwa – nieczytania. 16% badanych nie przypomina sobie, żeby czytało jakąkolwiek książkę, gazetę, czasopismo, wiadomości w sieci ani nawet tekst o objętości przynajmniej trzech stron. Ci, którzy czytali książki, najchętniej sięgali po powieści Henryka Sienkiewicza i E.L. James.
Źródło: BN
EŻ
WESOŁYCH ŚWIĄT!!!
Z okazji nadchodzących Świąt życzymy wszystkim Czytelnikom i Sympatykom
Powiatowej Biblioteki Publicznej
spokojnych i pogodnych Świąt Wielkanocnych, optymizmu, energii, radości oraz wiosennego nastroju i wspaniałego czasu spędzonego w gronie najbliższych.
Dyrektor i Pracownicy
Powiatowej Biblioteki Publicznej
w Opolu Lubelskim
UWAGA:
W dniu 14.04.2017 rok ( Wielki Piątek) Biblioteka będzie nieczynna.
Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci
Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci obchodzimy co roku 2 kwietnia, w dzień urodzin duńskiego baśniopisarza Hansa Christiana Andersena.
Na wybór patrona tego dnia miał wpływ fakt, że napisane przez niego baśnie znane są na całym świecie. Przeczytane po raz pierwszy w dzieciństwie zapadają głęboko w pamięć i zostają z nami przez całe dorosłe życie.
Święto zostało ustanowione w 1967 roku przez Międzynarodową Izbę ds. Książek dla Młodych Ludzi (IBBY). Od tamtej pory, co roku, gospodarzem święta jest inne państwo. Polska była organizatorem w 1980 roku. Motto „Książka moim oknem na świat” wymyślił Wojciech Żukrowski, a sam plakat projektował Jerzy Czerniawski.
Gospodarzem Międzynarodowego Dnia Książki dla Dzieci w roku 2017 jest Rosja, a autorem Listu do dzieci całego świata pod hasłem “Rośnijmy z książką!”– Sergiej Machotin.
Dlaczego trzeba czytać dzieciom?
Dzieci powinny mieć jak najczęstszy kontakt z książką, ponieważ czytanie ma zbawienny wpływ ich na psychikę i stymuluje rozwój poznawczy. Telewizja nie rozwija myślenia i koncentracji uwagi. Obraz pełen ruchu, kolorów, zmian, wyzwala uwagę mimowolną. Dziecko przyjmuje wszystko tak jak leci, nie analizuje przekazu. Telewizja znieczula na agresję, może wywoływać lęki, hamować rozwój mowy. Książka – wręcz przeciwnie – wymaga koncentracji na sensie słów. Mózg dziecka, któremu się czyta (lub kiedy czyta samodzielnie), pracuje wydajniej. Maluch ciągle myśli, analizuje los bohaterów, rozwija swoją pamięć, słownictwo, wyobraźnię, kreatywność i twórcze myślenie.
A czy wy czytacie swoim dzieciom?
Poszukajcie swoich starych, ulubionych bajek. Maluchom opowiadajcie, starszym czytajcie. Co ciekawe – wyniki wskazują, że czytanie książek to zachowanie habitusowe – „dziedziczone” po rodzicach. Warto to zapamiętać, zanim będziemy narzekać, że nasze dzieci wolą komputer i telewizję zamiast czytania. Przykład idzie z góry.:)
Serdecznie zapraszamy do biblioteki!:)
opracowała: E.J.W
27.03 – Międzynarodowy Dzień Teatru
,,Świat jest teatrem, aktorami ludzie, Którzy kolejno wchodzą i znikają.” William Shakespeare
To święto ustanowione z inicjatywy Międzynarodowego Instytutu Teatralnego w 1961 roku, dla upamiętnienia otwarcia w Paryżu/27 marca 1957 r./Teatru Narodów -Festiwalu, na którym spotkały się zespoły z obu stron ,,żelaznej kurtyny”.
Tradycyjnie co roku w Międzynarodowy Dzień Teatru wygłaszane jest orędzie przygotowane przez wybitną osobistość świata teatru. Przesłanie dotyczy kondycji sztuki dramatycznej oraz sytuacji politycznej na świecie. Jest ono tłumaczone na ponad 20 języków,a jego odczytanie transmitują największe stacje radiowe i telewizyjne.
W 2016 roku o napisanie orędzia poproszono rosyjskiego reżysera teatralnego i pedagoga Anatolia Wasiljewa. Międzynarodowemu orędziu, które 27 marca odczytywane jest na scenach wielu teatrów, towarzyszą również lokalne przesłania. Dla polskich twórców przygotowała je Anna Augustynowicz.
Orędzie z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru 2016
Czy potrzebny nam teatr?
Pytają tysiące rozczarowanych teatrem profesjonalistów i miliony zmęczonych nim ludzi.
Do czego on nam potrzebny?
W czasach, kiedy scena jest tak nieistotna w porównaniu z placami miast i przestrzeniami państw, na których rozgrywają się prawdziwe tragedie z życia wzięte.
Czym on jest dla nas?
Pozłacanymi balkonami, aksamitnymi fotelami, brudnymi kulisami, wymęczonymi głosami czy na odwrót – czarnym pudełkiem, zachlapanym brudem i krwią z masą wściekłych, kłębiących się, nagich ciał.
Co on nam może powiedzieć?
Wszystko!
Teatr może powiedzieć wszystko!
O tym jak bogowie mieszkają w niebiosach, i o tym jak więźniowie tracą siły w jaskiniach, o tym jak namiętność uwzniośla, i o tym jak miłość niszczy, i o tym jak dobry człowiek nie jest potrzebny, i o tym jak oszustwo króluje, i o tym jak ludzie mieszkają w domach, a dzieci – w obozach dla uchodźców, i o tym jak się wraca na pustynię, i o tym jak rozstać się z ukochanym, teatr może opowiedzieć o wszystkim.
Teatr był i zostanie z nami na zawsze.
A szczególnie teraz, w ciągu ostatnich pięćdziesięciu-siedemdziesięciu lat jest wyjątkowo potrzebny. Dlatego, że wśród wszystkich sztuk publicznych tylko teatr jest – z ust do ust, z oczu do oczu, z rąk do rąk, i od ciała ku ciału. Niepotrzebny mu jest pośrednik między człowiekiem a człowiekiem – to przezroczysta strona świata, ani południe, ani północ, ani wschód, ani zachód – to świat sam w sobie, świecący ze wszystkich czterech stron, natychmiast rozpoznawalny przez każdego człowieka – wroga czy przyjaciela.
Teatr powinien być różnorodny.
I wśród różnorodności i odmienności form – archaiczne formy teatru będą potrzebne najbardziej. Teatru form rytualnych nie powinno się konfrontować z teatrem cywilizowanych narodów. Kultura świecka degeneruje się, prostota bycia i sens spotkania zamieniane są przez „informację kulturową”.
Teatr otwarty. Wejście bezpłatne.
Do diabła z gadżetami i komputerami – idźcie do teatru, zajmujcie miejsca na parterze i
na balkonach, wsłuchajcie się w słowa i przyjrzyjcie się uważnie żywym obrazom – przed wami teatr, nie lekceważcie go i nie przepuśćcie w swoim zagonionym życiu.
Teatr potrzebny jest w każdej formie.
I tylko jedna forma teatru nie jest potrzebna – jest nią teatr gier politycznych, teatr politycznych pułapek, teatr polityków, teatr polityki. Teatr codziennego terroru – osobistego i zbiorowego, teatr trupów i teatr krwi na placach i ulicach, w stolicach i na prowincji, między religiami i etnosami.
ANATOLIJ WASILJEW
opracowała : E.J. W
