Kalendarium wybranych rocznic na 2016 rok
Henryk Sienkiewicz, Feliks Nowowiejski, Cichociemni patronami 2016 roku. Sejm zdecydował również o ustanowieniu 2016 r. jako Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski. W przyjętej przez Sejm uchwale o ustanowieniu roku 2016 Rokiem Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski Izba wyraziła nadzieję, że „obchody rocznicy będą okazją do pojednania i odbudowy polskiej wspólnoty narodowej”.
Wydarzenia cykliczne, w których biorą udział biblioteki.
– Noc Bibliotek –różne terminy
– Dzień Bezpiecznego Internetu-pierwsza połowa lutego
– Międzynarodowy Tydzień Książki Elektronicznej–marzec
– Międzynarodowy Dzień Książki i Praw Autorskich –23 kwietnia
– Dzień Bibliotekarza –8 maja
– Tydzień Bibliotek 8-15 maja
– Narodowe Czytanie – pierwsza sobota września
Szczegółowe kalendarium ważnych rocznic i wydarzeń dostępne na naszej stronie w zakładce – Dla bibliotekarzy – materiały szkoleniowe
NOWY SYSTEM BIBLIOTECZNY MAK + w naszej bibliotece
MAK+ (MakPlus) – jest elektronicznym, zintegrowanym systemem bibliotecznym, stworzonym i rozwijanym przez Instytut Książki. System umożliwia tworzenie elektronicznego katalogu bibliotecznego, bazy użytkowników placówki, rejestrację wypożyczeń i udostępnień zasobów oraz prowadzenie statystyki bibliotecznej. Praca odbywa się poprzez przeglądarkę internetową.
System biblioteczny MAK+ funkcjonuje obecnie w 1 863 bibliotekach (w 776 bibliotekach głównych i 1 087 filiach), co stanowi ok. 23% spośród wszystkich bibliotek publicznych w Polsce. Od stycznia 2016 roku do bibliotek pracujących w systemie MAK + dołączyła Powiatowa Biblioteka Publiczna w Opolu Lubelskim.
Prace nad wdrożeniem programu w naszej bibliotece trwały bardzo intensywnie od listopada 2015 roku. Obecnie czytelnicy mogą już korzystać ze wszystkich możliwości, które daje zintegrowany system biblioteczny MAK+.
Podstawową cechą odróżniającą system MAK+ od wszystkich innych systemów katalogowych jest fakt, że biblioteki katalogują i udostępniają swoje zbiory jednocześnie w dwóch miejscach: na swojej stronie www oraz na stronie szukamksiążki.pl. Wg stanu na dzień 07 stycznia 2016 roku, na stronie szukamksiążki.pl jest dostępnych 15 257 488 egzemplarzy książek. Średnio, dziennie przybywa ich 11 495. Jest to największy taki serwis w Polsce.
System MAK+ jest rekomendowany przez Krajową Radę Biblioteczną. Jest również całkowicie zgodny z formatem MARC21 oraz spełnia wszystkie wymogi stawiane przez ustawę z dnia 29. sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. 2014, poz. 1182) oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy, co zapewnia bezpieczeństwo gromadzonym danym użytkowników. System MAK+ zawsze jest dystrybuowany jako kompletny system biblioteczny, zawierający wszystkie aktualnie dostępne moduły systemu oraz funkcjonalności, umożliwiający kompleksową obsługę wszystkich procesów związanych z książką i czytelnikiem w bibliotece.
Obecnie w systemie MAK+ dostępne są moduły: gromadzenie, katalog, magazyn, wypożyczalnia, czytelnia, raporty, skontrum, windykacja. MAK+ umożliwia katalogowanie książek, wydawnictw ciągłych, audiobooków, filmów, starodruków, artykułów, nut, dokumentów elektronicznych oraz dźwięku. Możliwe jest również tworzenie bibliografii regionalnej i każdej innej bibliografii.
Centralny charakter systemu oraz zdalne aktualizacje sprawiają, że wszystkie biblioteki korzystające z systemu MAK+ pracują na tej samej, zawsze najnowszej wersji systemu, co zdecydowanie ułatwia współpracę pomiędzy bibliotekami z regionu. Bardzo istotnym elementem centralizacji systemu MAK+ jest źródło opisów bibliograficznych – katalog Biblioteki Narodowej. Pochodzące z niego dane oraz poprawki do nich są na bieżąco migrowane i stanowią integralną część systemu MAK+. Rekordy tworzone przez biblioteki są dodawane do wspólnej bazy opisów, dostępnej dla wszystkich użytkowników systemu.
MAK+ oferuje czytelnikowi:
· dostęp do konta bibliotecznego za pośrednictwem Internetu
· sprawdzanie informacji o swoich wypożyczeniach we wszystkich bibliotekach
· korzystających z systemu MAK+ z poziomu jednej strony internetowej
· przeszukiwanie zawartości katalogów wszystkich bibliotek jednocześnie
· zamawianie/rezerwowanie książki w konkretnej bibliotece
· elektroniczną obsługę wypożyczeń
· przeszukiwanie zasobów bibliotek korzystających z systemu MAK+
· sprawdzanie stanu konta bibliotecznego, zamawianie/rezerwowanie książek za pomocą urządzeń przenośnych typu iPhone i iPad oraz pracujących pod systemem Android
Zintegrowany system biblioteczny MAK+ stworzony i administrowany przez Instytut Książki w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa.
Biblioteki i książki w życiu nastolatków
Książka składa się z trzech części zatytułowanych: 1. Biblioteki w ujęciu współczesnym: fakty, liczby, koncepcje, 2. Kultura czytelnicza nastolatków w świetle badań oraz 3. Zachęcić do czytania: o sposobach na rozbudzanie zainteresowań czytelniczych nastolatków. Zamieszczono w niej artykuły zarówno przedstawicieli świata nauki jak i praktyków, autorów polskich i zagranicznych. Publikacja jest adresowana do badaczy kultury poświęcających uwagę czytelnictwu nastolatków i instytucjom, które mają na nie wpływ, a ponadto do: bibliotekarzy, nauczycieli, socjologów, psychologów, pedagogów, studentów kierunków humanistycznych oraz tych, których zainteresowania oscylują wokół kultury czytelniczej dzieci i młodzieży.
Wszystkich zainteresowanych problematyką zachęcamy również do zapoznania się z tekstami zamieszczonymi w książkach Media a czytelnicy oraz Kultura czytelnicza dzieci i młodzieży początku XXI wieku wydanymi w 2013 roku przez Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
Henryk Sienkiewicz – patron roku 2016
Laureat literackiej nagrody Nobla, autor Trylogii, Quo vadis i W pustyni i w puszczy Henryk Sienkiewicz został patronem 2016 roku – zdecydował o tym Sejm. W tekście uchwały przypomniano słowa Stanisława Cata-Mackiewicza: „My z niego wszyscy″.
Henryk Sienkiewicz urodził się 5 maja 1846 roku w Woli Okrzejskiej na Podlasiu w zubożałej rodzinie szlacheckiej, pieczętującej się herbem Oszyk, ze strony ojca wywodzącej się z Tatarów osiadłych na Litwie w XV i XVI wieku.
Rodzina Sienkiewiczów przez kilka lat przenosiła się z miejsca na miejsce, by w 1861 roku osiedlić się na stałe w Warszawie. W gimnazjum przyszły pisarz nie miał wysokich ocen, najlepiej radził sobie z przedmiotami humanistycznymi. Duże wrażenie wywarły na nim lektury Homera, Mickiewicza, Słowackiego, Waltera Scotta i Aleksandra Dumasa. Aby wspomóc materialnie rodzinę dziewiętnastoletni Henryk objął posadę guwernera u Weyherów w Płońsku.
Zgodnie z wolą rodziców Sienkiewicz zdał na wydział lekarski Szkoły Głównej Warszawskiej. Z czasem zrezygnował z tego kierunku i podjął studia prawnicze, by ostatecznie przenieść się na wydział filologiczno-historyczny. W 1869 roku zadebiutował jako dziennikarz, publikując m.in. w „Przeglądzie Tygodniowym″. Pod pseudonimem Litwos pisał do „Gazety Polskiej″ oraz „Niwy″. W 1873 roku zaczął pisać do „Gazety Polskiej″ stałe felietony „Bez tytułu″, a 1875 roku cykl „Chwila obecna″. Od 1874 roku prowadził dział literacki w „Niwie″.
Jego pierwsze utwory to opowiadania: Na marne (1871), Humoreski z teki Woroszyłły (1872), Stary sługa (1875), Hania (1876) oraz Selim Mirza (1877). W tym okresie był stałym gościem salonów warszawskich, bywał m.in. u Heleny Modrzejewskiej. Sienkiewicz – przez lata w niej zakochany – pisał o aktorce „gołąb o orlich skrzydłach″, hołd jej urodzie oddał w postaci Heleny Kurcewiczówny w Ogniem i mieczem, ona też jest pierwowzorem aktorki Ewy Adami w noweli Ta trzecia.
Właśnie z Modrzejewską i jej przyjaciółmi w latach 1876-78 Sienkiewicz odbył podróż po Stanach Zjednoczonych. Z tego okresu pochodzą Listy z podróży drukowane w „Gazecie Polskiej″ oraz Szkice węglem. Pod wpływem wizyty w USA napisał także utwory: Komedia z omyłek (1878), Przez stepy (1879), W krainie złota (1880), Za chlebem (1880), Latarnik (1881), Wspomnienia z Maripozy (1882) oraz Sachem (1883).
Do Europy pisarz wrócił w 1878 roku. Najpierw odwiedził Londyn, później na rok zatrzymał się w Paryżu, gdzie poznał nowy nurt literacki – naturalizm, do którego po początkowym entuzjazmie, odniósł się w efekcie krytycznie. Wyrazem jego przekonań na temat naturalizmu są wydane drukiem odczyty O naturalizmie powieści (1881), O powieści historycznej (1889) oraz Listy o Zoli (1893). W 1879 roku podczas podróży ze Lwowa do Szczawnicy Sienkiewicz poznał Marię Szetkiewiczównę, która w 1881 roku została jego żoną. Urodziło im się dwoje dzieci, Maria jednak po czterech latach małżeństwa zmarła na gruźlicę.
W 1882 roku pisarz związał się z dziennikiem „Słowo″, gdzie w latach 1883-84 publikował Ogniem i mieczem. Ta powieść zyskała ogromne powodzenie u czytelników. Pierwszy odcinek Potopu, jako prezent gwiazdkowy dla czytelników wydrukowały krakowski „Czas″ 23 grudnia 1884 r., dzień później warszawskie „Słowo″, a 25 grudnia „Dziennik Poznański″.
Przez kolejne dwa lata powieść ukazywała się w odcinkach na łamach tych czasopism z niewielkimi przerwami. Sienkiewicz musiał pracować pod presją czasu, czemu nie sprzyjały okoliczności życiowe. U boku chorej żony pisarz podróżował po europejskich kurortach, kolejne odcinki Potopu powstawały więc w hotelach, pensjonatach, na walizkach.
Antoni Zaleski pisał o sposobie pracy Sienkiewicza: „Cały plan układa w myśli, żadnych notatek nie robi, nie wie, co to brulion – pisze od razu do druku. Dopiero w ciągu roboty rozmiary powieści i figur rosną mu pod piórem″.
W podróżach pisarz woził ze sobą stale kufer wypełniony książkami, opracowaniami historycznymi i źródłami niezbędnymi do pracy. W trakcie ukazywania się Potopu następowały kilkutygodniowe przerwy spowodowane zmęczeniem pisarza, chorobą Marii Sienkiewiczowej i jej śmiercią 19 października 1885 r. Dużą część powieści Sienkiewicz tworzył więc pogrążony w żałobie, w stanie kryzysu i psychicznego wyczerpania.
Nie wszystkim Potop się podobał. Aleksander Świętochowski, Eliza Orzeszkowa, Bolesław Prus krytykowali powieść za powierzchowność oraz brak analizy opisywanych wydarzeń. Czytelnicy jednak byli zachwyceni. Stefan Żeromski w dzienniku opisuje, jak zimą 1886 r. na poczcie w małej miejscowości ludność czekała na nadejście poczty, a z nią „Słowa″ z kolejnym odcinkiem powieści. Gdy poczta przyszła, urzędnik pocztowy odczytał zgromadzonym kolejny odcinek Potopu na głos. Ostatnia część „Trylogii″ - Pan Wołodyjowski była drukowana w latach 1887-88. W kolejnych latach ukazywały się Bez dogmatu, Rodzina Połanieckich i Krzyżacy.
W 1893 roku pisarz wziął ślub z Marią Romanowską, jednak w związku z ucieczką żony, otrzymał papieskie unieważnienie sakramentu małżeństwa. W 1895 roku powstało Quo vadis, które odniosło ogromny sukces zarówno w kraju, jak i za granicą, tłumaczone na wiele języków.
W 1904 roku pisarz wziął ślub z cioteczną siostrzenicą Marią Babską, a rok później – jako pierwszy Polak – uhonorowany został literacką nagrodą Nobla za „wybitne osiągnięcia w dziedzinie eposu″ i – jak podkreślił jeden z członków Komitetu Noblowskiego – „rzadko spotykany geniusz, który wcielił w siebie ducha narodu″.
Sienkiewicz wywarł na szwedzkich dziennikarzach pozytywne wrażenie. Nazajutrz po uroczystościach „Svenska Dagbladet″ tak relacjonowała jego postawę: „Henryk Sienkiewicz ma powierzchowność w wysokim stopniu dystyngowaną. Swoje lat sześćdziesiąt nosi chwalebnie, mimo siwej już bródki, starannie utrzymanej. Niezwykle prosto się trzyma. Ubrany w długi, czarny tużurek, robi wrażenie urzędnika, chłodnego, nieco sztywnego″.
Podczas wręczania nagrody Sienkiewicz powiedział: „Zaszczyt ten, cenny dla wszystkich, o ileż jeszcze cenniejszym być musi dla syna Polski!… Głoszono ją umarłą, a oto jeden z tysiącznych dowodów, że ona żyje!… Głoszono ją niezdolną do myślenia i pracy, a oto dowód, że działa!… Głoszono ją podbitą, a oto nowy dowód, że umie zwyciężać!″.
W pustyni i w puszczy ukazywało się w odcinkach w 1910 roku. Po wybuchu I wojny światowej Sienkiewicz wyjechał do Szwajcarii, gdzie wraz z Ignacym Paderewskim założył Szwajcarski Komitet Generalny Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Zmarł 15 listopada 1916 roku w Vevey, gdzie został pochowany. W 1924 roku jego prochy zostały uroczyście przeniesione do warszawskiej Katedry św. Jana.
Niewielu polskich pisarzy pozostało wobec Sienkiewicza obojętnych. Witold Gombrowicz napisał w Dziennikach: „Czytam Sienkiewicza. Dręcząca lektura. Mówimy: to dosyć kiepskie, i czytamy dalej. Powiadamy: ależ to taniocha – i nie możemy się oderwać. Wykrzykujemy: nieznośna opera! i czytamy w dalszym ciągu, urzeczeni. Potężny geniusz! – i nigdy chyba nie było tak pierwszorzędnego pisarza drugorzędnego. To Homer drugiej kategorii, to Dumas Ojciec pierwszej klasy″. W uchwale, która Sejm RP ustanawia Sienkiewicza patronem roku 2016 przywołano słowa Stanisława Cata-Mackiewicza o autorze „Trylogii″ – „My z niego wszyscy″. (PAP)
źródło: Instytut Książki
Witamy NOWY ROK 2016!!!
