Serdeczności z okazji Dnia Kobiet!
Z okazji Dnia Kobiet składamy Wszystkim Paniom najserdeczniejsze życzenia zdrowia, pomyślności i samych pięknych dni w życiu.
O kobietach powiedzieli, czyli cytaty, myśli…
Michał Bałucki
Szczęście jest ozdobą kobiet, jak strój ich pięknością.
Niewiasta przecież to wie: jeśli chce panować, musi udawać, że robi to, czego chce jej mężczyzna.
Honore de Balzak
Żona jest dla młodego mężczyzny kochanką, dla dojrzałego – towarzyszką, dla starego – pielęgniarką, i w każdym wieku jest pretekst, aby się ożenić.
Ingmar Bergman
Mąż jest panem u siebie… kiedy żony nie ma w domu.
Jorge Louis Borges
Bóg także próbował być autorem: jego proza – to mężczyzna, poezja – to kobieta.
Piękna kobieta podoba się oczom, dobra kobieta – sercu. Pierwsza jest klejnotem, druga – skarbem.
Tadeusz Breza
Przeciętna kobieta poświęca dla mody nawet zdrowie i urodę.
Mężczyzna różni się od kobiety także i tym, że co dla mężczyzny jest celem, to dla kobiety jest najczęściej środkiem.
Stanisław Brzozowski
Pragniemy być całym szczęściem osoby kochanej, a jeśli to niemożliwe – to całym jej nieszczęściem.
Elias Capus
Większość mężczyzn, którzy chwalą się, że czytają w swej żonie jak w otwartej księdze, zna jedynie przedmowę do niej; potem przechodzą do spisu treści.
Antoni Czechow
Różnica między mężczyzną i kobietą: z biegiem lat kobieta coraz bardziej zagłębia się w babskie sprawy, a mężczyzna z biegiem lat coraz bardziej oddala się od babskich spraw.
Marlena Dietrich
Najpiękniejsze kobiety mają najmniejsze szanse zdobycia wartościowego mężczyzny.
Niektórzy ludzie oglądają ładne kobiety jak grę w tenisa, z tą różnicą, że poruszają głową nie z lewa na prawo, tylko z dołu do góry.
Najbardziej rozczarowane małżeństwem są zawsze te kobiety, które wyszły za mąż, by nie pracować.
Isadora Duncan
Żadna kobieta nie powiedziała nigdy całej prawdy o swoim życiu.
Marie von Ebner-Eschenbach
Mądra kobieta ma miliony naturalnych wrogów: wszystkich głupich mężczyzn.
Feliks Feldheim
Ta, która kocha się w zwierciadle, nienawidzi kuchni.
Gdy mąż publicznie szkaluje swoją żonę, jest to dowodem, że boi się tego uczynić w domu.
Ta, która ma lichego męża okazuje to w swoim ubiorze.
Aleksander Fredro
Z kobietą nie ma żartów – w miłości czy w gniewie
Co myśli, nikt nie zgadnie; co zrobi, nikt nie wie.
Greta Garbo
Rzadko kiedy kobieta wybacza mężczyźnie zazdrość; jeśli nie jest zazdrosny – nie wybacza mu nigdy.
Wiktor Hugo
Ach! jak Opatrzność jest wielka! Każdemu dała swoje cacko: lalkę – dziecięciu, dziecię – kobiecie, a mężczyźnie – kobietę.
Bronisława Kamińska
Kobieta piękna, a bez serca, jest jako piękne mieszkanie, w które duch ludzki wejść zapomniał, a zostały się ładne malowane ściany.
Michał Lermontow
Dziwna to rzecz serce ludzkie, a kobiece w szczególności.
Józef Maciejewski
Kobiety mają to do siebie, że tam, gdzie dłużej przebywają wnoszą zawsze coś z piękna.
Źródłem próżności niewieściej jest… mężczyzna.
Gdyby w kobiecie nie panował anioł razem z diabłem, nie byłaby interesująca.
Ładnej kobiecie zawsze jest do twarzy z pięknym grzeszkiem.
Moliere
Rozmowy pochlebiają kobiecie, ale tylko czyny mogą ją przekonać.
Pola Negri
Kobieta nie powinna ukrywać swej piękności do tego stopnia, by utracić ludzki wygląd.
Fryderyk Nietsche
Dwóch rzeczy pragnie prawdziwy mężczyzna: niebezpieczeństwa i igraszki. Przeto pożąda kobiety, jako najniebezpieczniejszej igraszki.
Eliza Orzeszkowa
Nie każdy wie, ile różnorakiej, szczerej prawdy mieści się w takim wykrzykniku kobiety: „Ten to mężczyzna”.
Kobieta i muzyka – to dwie siostry rodzone i powinny chodzić w parze.
Magdalena Samozwaniec
Dziewczyna jest jak pieniądz – pragnie się wydać.
Kobiety przypominają krawcowe: „szyją grubymi nićmi”. „haftują”, a czasem „robią z igły – widły”.
Mężczyźni wymyślili pocałunek, aby ukochanej kobiecie nareszcie usta zamknąć.
Henryk Sienkiewicz
Świat dźwiga na barkach nie Atlas, ale kobieta, i czasem igra nim jak piłką.
Kobieta jest jak papierowa karta. Anioł pisze z jednej strony, diabeł z drugiej, papier przebija, słowa się mieszają i robi się bigosik, którego nie można ani przeczytać, ani strawić.
Kobiety przy bliższym poznaniu w ogóle zyskują, mężczyźni w ogóle tracą.
Jak sobie co baby wbiją w głowę, obcęgami nie wyciągniesz.
Sokrates
Tak czy inaczej żeń się: jeśli znajdziesz dobrą żonę, będziesz szczęśliwy, jeśli złą – zostaniesz filozofem.
Julian Tuwim
Marzenie kobiety – mieć stopę wąziutką, a żyć na szeroką.
Królowa: kobieta, która rządzi państwem, gdy nie ma króla i która rządzi państwem, gdy król jest.
Oscar Wilde
Mężczyźni żenią się ze zmęczenia, kobiety wychodzą za mąż z ciekawości. Obie strony są potem rozczarowane.
Kobiety nie dadzą się nigdy rozbroić pochlebstwami – mężczyźni zawsze.
opracowała: E.J.W
4 marca 2017 r. to 85- rocznica urodzin Ryszarda Kapuścińskiego.
Mistrz reportażu literackiego i najwybitniejszy pisarz wśród reporterów – mówiono o Ryszardzie Kapuścińskim. Był podróżnikiem, reporterem, pisarzem, w latach 1958-1972 dziennikarzem i korespondentem Polskiej Agencji Prasowej.
Kapuściński, który w swoich książkach podniósł reportaż do rangi gatunku literackiego, żartował, że pisanie to „straszna, fizyczna praca”. Pytany, dlaczego wybrał ten właśnie zawód, odpowiadał jednak niezmiennie, że powodem jego wyboru była pasja. – Pasjonowali mnie ludzie, życie, świat. Myślę, że warunkiem bycia dziennikarzem jest po prostu pasja i ciekawość innych i innego – podkreślał. – Obowiązkiem reportera jest być tam, gdzie dzieje się coś ważnego i zdawać z tego relację – dodawał.
Urodził się 4 marca 1932 r. w Pińsku, na Polesiu (dzisiejsza Białoruś). Zadebiutował jako poeta, jeszcze przed maturą, w 1949 roku w tygodniku „Dziś i Jutro”. Opublikowane wiersze Kapuścińskiego zwróciły uwagę redaktorów pisma „Sztandar Młodych”, którzy zaproponowali początkującemu autorowi współpracę.
Oprócz podróży i dziennikarstwa pasją Kapuścińskiego była także poezja, którą nazywał „rzadkim luksusem”, wymagającym czasu, którego nigdy nie miał. W 1986 r. wydaje on jednak tomik wierszy pt. „Notes”. W 1990 r. powstaje pierwszy z pięciu tomów „Lapidarium” (kolejne tomy pojawiają się na rynku w 1995, 1997, 2000 i 2002). Trzy lata później do księgarń trafia „Imperium” – reportaże o upadającym ZSRR. Kolejną publikacją Kapuścińskiego jest „Heban” (1998) – książka, która powraca do tematu afrykańskiego.
Kapuściński postrzegał swoją pracę jako tłumaczenie – nie z języka na język, ale z kultury na kulturę. „Moją główną ambicją jest pokazać Europejczykom, że nasza mentalność jest bardzo europocentryczna, że Europa, a raczej jej część, nie jest jedyna na świecie” – pisał.
Ryszard Kapuściński zmarł 23 stycznia 2007 roku w Warszawie w wieku 74 lat .
W zbiorach Biblioteki Powiatowej:
,,Autoportret reportera”- zbiór fragmentów wywiadów i wypowiedzi Ryszarda Kapuścińskiego, poświęconych pracy reporterskiej, podróżom, metodzie tworzenia, a także funkcji i odpowiedzialności mediów.
,,Busz po polsku”- jedyna książka w jego dorobku, w całości traktująca o Polsce
,,Cesarz”- książka o Etiopii i dworze cesarskim Haile Selassie za czasów monarchii konstytucyjnej oraz w momencie rewolucji.
,,Chrystus z karabinem na ramieniu”- zbiór reportaży Ryszarda Kapuścińskiego z Bliskiego Wschodu, z Afryki i z Ameryki Łacińskiej.
,,Heban” - reporterski zapis z podróży Ryszarda Kapuścińskiego po Afryce.
,,Imperium”- bestseller 1993 roku, tłumaczony na całym świecie.
,,Jeszcze dzień życia”- reportaż ten jest zapisem wydarzeń wojny domowej w Angoli w ostatnich miesiącach przed uzyskaniem przez ten kraj niepodległości 11 listopada 1975 roku.
,,Kirgiz schodzi z konia” zbiór reportaży, zawierający relacje z podróży po kaukaskich i środkowoazjatyckich republikach należących wtedy do Związku Radzieckiego. (Gruzja, Armenia, Azerbejdżan, Turkmenistan, Tadżykistan, Kirgistan i Uzbekistan).
,,Lapidaria” – zapiski i notatki Ryszarda Kapuścińskiego ogłaszane drukiem w kilku częściach
,,Prawa natury”- przejmujący zbiór wierszy.
,,Rwący nurt historii: zapiski o XX i XXI wieku”-zbiór wypowiedzi i zapisków Kapuścińskiego na temat historii, globalizacji i poszczególnych regionów świata: Afryki, Ameryki Łacińskiej, Europy i Rosji.
,,Szachinszach”- reportaż Ryszarda Kapuścińskiego o rewolucjach w Iranie, poczynając od I wojny światowej, przez panowanie szacha Rezy Pahlawiego, jego następcy Mohameda Rezy, do rewolucji Chomeiniego w Iranie w 1979 roku.
,,Wojna futbolowa”- w książce zawarte są liczne historie z życia dziennikarza podróżującego po najbardziej niebezpiecznych miejscach w Afryce i Ameryce Łacińskiej.
Opracowała: E.J.W
1 marca – Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”
To święto państwowe, które obchodzone jest 1 marca. Ma na celu upamiętnienie żołnierzy tzw. Drugiej Konspiracji. Stanowili oni ruch niepodległościowy walczący o suwerenność Polski, uniezależnienie jej od wpływów ZSRR. Liczbę członków organizacji i wszystkich grup konspiracyjnych szacuje się na 120-180 tysięcy osób.
1 marca został wybrany ze względu na rocznicę rozstrzelania członków IV Zarządu Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Egzekucja miała miejsce w 1951 roku w Warszawie, przy ulicy Rakowieckiej. Święto obchodzimy od 2011 roku. W całej Polsce organizowane są różnego rodzaju uroczystości mające na celu przywrócić pamięć o cichych bohaterach tamtych dni.
Biblioteka Powiatowa w Opolu Lubelskim zachęca swoich czytelników do sięgnięcia po literaturę faktu, która przedstawia ludzi i wydarzenia z tego bardzo trudnego okresu Polskiej historii.
Wśród tytułów dostępnych w bibliotece polecamy między innymi:
„Wyklęci: podziemie zbrojne 1994-1963″ – wybór i opracowanie Marta Markowska
” Żołnierze Wyklęci: Przecież to dziecko bandyty!” – Marek Koprowski
” Żołnierze Wyklęci: I znów za kraty”- Marek Koprowski.
” Dziewczyny Wyklęte” – Szymon Nowak
” Wyklęte życiorysy”. – Jolanta Drużyńska, Stanisław M. Jankowski
E. Ż
E.J.W
Świat stracił jednego z najwybitniejszych pisarzy.
19 lutego 2017 r., w wieku 84 lat zmarł Umberto Eco, wybitny włoski pisarz.
Umberto Eco był semiotykiem i filozofem, ale zasłynął przede wszystkim dzięki swoim esejom, a także monumentalnym i wybitnym powieściom. Czytelnicy cenili jego niepowtarzalny styl i sposób budowania narracji wymagający od autora zaawansowanych badań kultury.
Jego najbardziej znanym dziełem jest bez wątpienia „Imię róży” (opublikowane w 1980 r.). Natychmiast stała się ona światowym bestsellerem. Została przetłumaczona na 44 języki i ukazała się w nakładzie ponad 30 milionów egzemplarzy.
Eco podkreślał, że pisze książki dla czytelników „na dwa tysiące najbliższych lat”. – Piszę z myślą o okresie, gdy tych, którzy mnie krytykują, nie będzie już na świecie – mówił w wywiadzie dla dziennika „La Repubblica” z okazji swych 80. urodzin.
Poza „Imieniem Róży” Eco jest także autorem innych cenionych powieści jak „Wahadło Foucaulta” (1988), „Wyspa dnia poprzedniego” (1994), „Baudolino” (2000), „Tajemniczy Płomień królowej Loany” (2004) oraz „Cmentarz w Pradze” z 2010 roku.
Pytany przez „La Repubblica” o to, jak daje sobie radę w życiu ze swoim sukcesem, Eco odparł: „mam zawsze wyłączony telefon komórkowy i trzymam się od tego jak najdalej”. Opowiedział też, że przez wiele lat planował napisać dzieło filozoficzne na temat śmiechu, ale potem uświadomił sobie, że nie jest w stanie tego zrobić. Mimo to sam rozpuścił plotkę, że nad tym pracuje – aby, jak żartował, kiedyś mogły powstać prace naukowe o jego nienapisanym traktacie.
50 tysięcy książek
Był wielkim intelektualistą i bibliofilem. W swoim domu w Mediolanie i domku letnim w Urbino miał zgromadzić ponad 50 tys. książek. Słynął też z zaangażowania we włoskie życie publiczne. Nie stronił od krytyki polityków i Kościoła, w 2010 r. porównał ówczesnego włoskiego premiera Silvio Berlusconiego do Adolfa Hitlera.
W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim komunikacją społeczną. Jako semiotyk znany był badań wszelkich przejawów cywilizacji poprzez ich ujęcie w kategoriach znaku w otoczeniu innych znaków i ich powiązań.
Eco był także jednym z najbardziej utytułowanych naukowców świata – jest doktorem honoris causa kilkudziesięciu uczelni i laureatem takich nagród jak: Premio Strega, Marshall McLuhan Award – Unesco Canada and Teleglobe, Premio Bancarella, Kenyon Review Award oraz komandorem francuskiej Legii Honorowej.
POLECAMY W ZBIORACH POWIATOWEJ BIBLIOTEKI
,,Imię Róży”
,,Pięć pism moralnych”
,,Nieobecna struktura”
,,O bibliotece”
,,Historia piękna”
,,Tajemniczy płomień Królowej Loary”
,,Sztuka i piękno w średniowieczu”
,,Historia brzydoty”
,,Temat na pierwszą stronę”
Źródło:
· Newsweek.pl
· Świat
opracowała: E.J.W
Znamy tytuł dzieła na Narodowe Czytanie 2017
„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego zostało lekturą Narodowego Czytania 2017 – ogłosił we wtorek 21 lutego 2017 prezydent Andrzej Duda podczas uroczystości z okazji Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego. „Naprawdę warto po raz kolejny przeczytać tę piękną pozycję naszej literatury” – powiedział prezydent.
„Naprawdę warto, po raz kolejny mam nadzieję – bo jestem przekonany, że każdy już czytał w swoim życiu »Wesele« – tę piękną pozycję naszej literatury przeczytać, przeczytać ją razem. Przypomnieć sobie te niezwykle ważne, niezwykle ciekawe strofy tego arcydramatu” – powiedział prezydent Andrzej Duda.
Głosowanie
Polacy wspólnie wybrali książkę w głosowaniu spośród następujących propozycji:
- „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego,
- „Pamiątki Soplicy” Henryka Rzewuskiego,
- „Beniowski” Juliusza Słowackiego,
- „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego.
Głosowa można było za pomocą ankiety zamieszczonej na stronie prezydent.pl oraz na kontach Kancelarii Prezydenta w serwisach społecznościowych: na Facebooku i na Twitterze. Oddano w sumie 36 830 głosów. „Wesele” zdobyło prawie 18 tys.
E.Ż
